Zalig de millennials
Sander Schimmelpenninck maal drie miljoen

Als Sander Schimmelpenninck iets te melden heeft, let ik even extra op. Deze charismatische figuur stamt uit een adellijk geslacht en was actief als advocaat en pizza-ondernemer. Hij was een paar jaar hoofdredacteur van Quote.

Hij heeft overal een mening over. En hij is millennial (net als iedereen die tussen 1980 en 2000 is geboren). In 2021 ging hij als Volkskrant-columnist van start. Zijn eerste bijdrage is een scherp portret van ‘de millennial’ waar je – denk ik – ook een zelfportret in kunt herkennen. Als Amsterdammer en dominee kom ik veel millennials tegen. Drie dingen scherpt deze column voor mij aan.

(a) millennials worden vervloekt, zegt Sander, met gevoel voor ironie maar toch. Het beeld van millennials wordt sterk gekleurd door de generaties  boven hen. Ze doen niet ‘gewoon leuk mee’. Ze zijn meer zichzelf – of in ieder geval meer zelfbewust. Millennials zijn moeilijk te binden. Ze zijn beter met social media. En je kunt al die dingen keer drie miljoen doen, want zoveel millennials zijn er. Zelf ben ik geen millennial (want van ’75), maar ik vind de manier waarop millennials in het leven staan een welkome aanvulling en soms een heilzame correctie op de samenleving zoals we die tot hun aankomst kenden.

(b) millennials zwalken tussen moralisme en hedonisme. Sander gebruikt het voorbeeld van een vliegreis naar Bali om daar een coachingstraject te geven of te ondergaan (hedonisme omdat het in principe ook in Drenthe kan, maar Bali is natuurlijk leuker). Ondertussen zijn ze begaan met de toekomst van de wereld en staan ze soms radicale politieke oplossingen voor. Heeft ‘ie gelijk in, denk ik. Onlangs hoorde ik een millennial zuchten over de problemen op de Amsterdamse woningmarkt. Dat zij zelf ondertussen als student kan wonen in een door paps en mams voor een flink bedrag aangekocht appartement, leek in haar probleemanalyse geen rol te spelen.

(c) millennials zoeken naar een customized mixje uit allerlei idealen en standpunten vóór hen. Er is niet één wereldbeschouwing. Dat lijkt bijna net zo waar als dat twee maal twee vier is. Daartegenover betoogt David Brooks, de invloedrijke New York Times-columnist, dat een mens commitment moet geven aan (in de kern) één filosofie of levensbeschouwing. Wie niet verder komt dan een customized mixje, kan geen moreel kompas ontwikkelen. Sander Schimmelpenninck moraliseert graag, zegt hij ook zelf. Moraliseren heeft echter niet voor niets een negatieve betekenis. Deze tijd heeft meer nodig. Millennials hebben behoefte aan een inspirerende moraal. Niet voor niets zijn er zoveel zinzoekers onder hen.

Zalig de millennials. Want zij zullen het nog ver schoppen. In ieder geval zijn ze vaak gevat en vind ik ze individueel en als generatie fascinerend. En natuurlijk soms onnavolgbaar irritant.